Trip: Alice springs

Hey iedereen,

Tijd voor een nieuwe grote update:
Ik heb gedurende 2 weken mijn blog bijgehouden, maar ik had nooit de kans om hem up te loaden omdat ik in de woestijn zat... Je gaat dus nu een 3 pagina lange blog krijgen (Enjoy). Ook ga je vanaf nu de fotos alleen via men fb kunnen volgen. ik zit helaas al aan mijn maximum aantal gig via picasa. Kwaliteit is niet super maar ik ga na men reis een supergrote collage maken....

Zaterdag 24 maart

Ik ben vandaag men trip begonnen naar Alice springs. Het was vrij onzeker omdat ik de laatste dagen ziek was. Het reisteam bestaat uit: Koen, een medebelg, Bas een Nederlander en 2 canadese dames. So far so good, weer een trip in een 4X4 met als eindpunt vandaag Port Augusta. Daar ontmoeten we een andere wagen waar we een soort van konvooi mee gaan voeren... 

We zijn nu dus al een paar dagen verder in onze trip. Ik had echt schrik dat ik nog veel ziek ging zijn maar dit valt al bij al goed mee. Al ben ik wel nog altijd niet beter. IK had beter antibiotica gepakt. Ben na 6 dagen nog steeds niet beter.

Zondag 25 maart

Enfin. We zijn dus met 14 man. Echt een super leuke groep. Een auto met Duitsers en een auto met Fransen. We gaan dus samen een heel offroad parcours afleggen. We zijn nu aan dag 3 of 4. Ik heb echt geen besef van tijd of dagen meer. Met zo een grote groep is oragnisatie soms moeilijk, maar het valt al bij al goed mee. Het landschap in de outback is buitengewoon prachtig. Je ziet soms dingen die in geen 100.000 jaar aangeraakt of verkend zijn. ZO uitgebreid is het hier. Je kan zien zover de horizon reikt. Langs de weg huppelen kangaroo’s mee. Soms wel gevaarlijk als ze onozel willen doen en de weg willen oversteken. Je ziet ze echt overal. Ook al veel Emu’s gezien. 1 keer een Dingo. Supermooie beesten… Had graag nog Walibi’s, wombats en kamelen gezien.

We zijn vandag begonnen aan onze volledige offroad waar we gewoon op aarden wegen  rijden. Enorm veel stof dus aangezien alles hier kurkdroog is…

We gaan morgen naar een groot meer waar ik en Bas gaan proberen te vissen en zo ons avondmaal fixen. Het stikt hier wel van de vliegen en muggen maar heb zo’n vliegen net gekocht. Anders zitten die gewoon altijd op u gezicht. Vroeger waren er geen vliegen in Australië. God weet waarom wij ze hier hebben ingevoerd…(Helaas niet kunnen vissen omdat er gewoon geen vis inzit aan de kant.)

Dag 5:

Hebben vandaag echt volledig offroad gereden in de modder. Supervet. Bijna vastgestoken maar toch eruit geraakt. Heb ook Emu meat pie gegeten. 8 dollar, maar smaakte gwn naar rundsvlees…
Rijden nu naar Cooper Pety. IS een dorp onder de grond Dit is de grootste opal mining gebied. Als je de opal stukken bekijk, snap je waarom iedereen een graantje van wil meepikken.

Na cooper pedy zijn we nog meer de woestijn ingetrokken en zijn we ‘The Oodnadatta track’ aan het volgen. Veel offroad met veel adembenemende views. Hebben wildgecampeerd op een grote heuvel in de Painted Desert. (Foto’s). Daar zonsondergang en opgang gezien. Zoveel  kleuren bijeen is gewoon suuuupermooi…. (Al ben ik nadien wel terug in mijn bedje gekropen).

Vandaag vrijdag 30 maart zijn we in het dorpje Oodnadatta zelf aangekomen. Hier is een compleet roze huis (Foto’s) wat het restaurant, winkel en postoffice blijkt te zijn. Hoe meer je naar het midden gaat hoe meer aboriginals je tegenkomt.

Zaterdag 31 maart:
Vandaag Uluru bezocht: foto’s spreken voor zich. Machtig stukske steen…

Maandag 2 april:
Kings canyon: Dit is tot nu toe mijn topfavoriet van wat ik tot nu toe heb gedaan van men trip. Ik was zo stom om mijn camera niet mee te nemen op deze trip. Het ging een zeer zware tocht worden en had geen zin om extra materiaal mee te zeulen… Je kan het vergelijken met de GrandCanyon, alleen kleiner. Het was precies alsof je op Mars liep. Het uitzicht was gewoon fenomenaal. In men fotos kan je foto’s terugvinden van mijn reisgenoten. De toch was 6 km en duurde 4 uur. Denk dat wij er 6 uur over hebben gedaan, WANT tijdens onze toch hebben we een stukje paradijs ontdekt… Het noemde dan ook toepasselijk ‘Garden of Eden’.We waren zwaar aan het afzien door de steile beklimming en de 38 °c zon. Normaal mocht je deze trip niet eens doen na 11 uur in de morgen. Maar natuurlijk deden wij deze trip in volle zon met alle ghijg en gepuf tot gevolg. Groot was onze vreugde toen we in the middle of nowhere echt het paradijs ontdekte, net zoals in de films. Een zeer klein wegje, aangeduid met een miniscuul bordje. Je liep precies recht in een geheim stukje natuur waar het geheim van eindeloos leven was verborgen. Overal palmbomen, vogels, supermooie bloemen en planten, maar vooral, op het einde van deze Garden of Eden was een natuurlijke vijver gevormd met regenwater. Een echt verborgen zwemparadijs in het midden van de rotsformaties. Niet te zien van vanboven. Je kan je inbeelden hoe gelukkig wij waren om zo’n dergelijke broodnodige afkoeling te vinden. Really the cherry on top of the sundae.

 

Di 3 april:

We zijn momenteel onderweg naar een natuurlijke zwembron, weer vollen bak offroad. Op onze weg zijn we eindelijk 2 zeldzame verschijningen tegen gekomen. Wilde kamelen (strange huh?:p). Zijn er zo’n 1000 verspreid over heel de outback. Vroeger werd alles vervoerd door kamelen in de outback omdat paarden teveel water nodig hadden. Nadien kwam de industriële revolutie en werdalles vervangen door treinen en wagens. Ze lieten de kamelen dan maar los in de woestijn. Verder hebben we ook de wilde ‘Brumbee’s’ gezien. Dit zijn wilde paarden(niet ingevoerd dus). Denk dat, als ik 2 meter dichterbij was gekomen, ik werd aangevallen door de Stallion van de groep.

Daarna zijn we gaan zwemmen in de Redbang George. Was een soort opvangbaken van regenwater tussen de rotsen. We zijn een uur via het water in de rotsen gevolgd. Waterspeologie( look it up). Mooie rotsformaties en super imposant. BTW Ik heb zowat het gevoel dat alles wat ik vertel supermooi en fantastisch is. Ik schrijf meestal na elke ervaring mijn blog neer en elke keer ontdek ik nieuwe dingen in deze Outback wereld. België is gewoon zo minimaal klein en heeft in vergelijking met Australië bijna niets van Natuurlijk moois… Elke dag kom ik ZOVEEL nieuwe mooie dingen tegen dat ik niet anders kan dan het zo verwoorden.

Ik en reisgenoot Bas wouden al een week gaan vissen maar nooit de kans gehad. We zagen redelijk grote vissen zwemmen en hebben ze dan (met succes) gevangen door een stuk rivier op te dammen en ze op het land te jagen. Helaas smaakte de viskes ni zo lekker en meer naar grond, maar hey toch kunnen ‘vissen’ op onze trip.

Donderdag 5 april:
Ik ben eindelijk in Alice springs aangekomen. TIjd om alles te uploaden en te wassen....

trip: great ocean road deel 2

Hallo beste vriendjes, familie en andere nobelen,
Nudat mijn eerste avontuur bijna is afgelopen, vond ik dat het tijd was om mijn nieuwe blog te schrijven. Er is ondertussen al wat gebeurd hoor.
Ik heb dus ' The Great Ocean Road' gedaan tussen Melbourne en Adelaide. Voor de onwetenden onder ons, google het even. de GOR zelf is niet zooo groot, ongeveer 150 km aan moois. Dit heb ik en mijn Duitse vrienden afgelegd in 5 dagen. IK dacht dat de omstreken van Melbourne al mooi waren, maar dit was echt ongeloofelijk mooi... Ik heb al een paar foto's gepost op fb, maar ik ga alles wat ik heb tot nu toe eens op fb zwieren. We hebben eigenlijk teveel bezocht om op te noemen. Maar het allermooiste waren de stranden van Torquay en natuurlijk het gebied van de 12 apostelen. Dit is trouwens een van de wereldwonders (en als het niet zo is, it should be). Kga er vanuit dat het er eentje is want ik heb nog nooit zoiets mooi gezien in mijn leven (Sorry Italia, ur beaten). Gewoon binnekort mijn foto's checken op internet en dan zal je wel zien wat ik bedoel.
Normaal ging ik met de 3 moffen nog de 'Grampians' doen. Dit is een soort super natuurpark, maar aangezien ik al een oerbos heb bezocht en der 2 dagen in door heb gebracht, hoefde het ook niet echt meer voor mij. EN plus werd ik ook gek van die Duitsers. Ze praten dus altijd duits( bon ok, ma ge zijt met iemand anders daar, dus spreekt ge gewoon engels). Na nen tijd begon mij dat echt te irriteren want ik wist nooit ni waarover het ging. Ook had het koppel altijd belachelijke ruzies en dat beïnvloedde de sfeer enorm. Ik was het ZO beu op een moment, dat ik gewoon een reiziger met een van heb aangesproken in Mcdonalds, Dominic, een 30 jarige Canadees (die hebben dus een geweldig grappig Frans accent;-)), die hier was voor werk en een weekje vrijaf had genomen.
Nieuw hoofdstuk met Dominic Dus. SUper kerel, heel vriendelijk. Omdat hij zag dat ik een backpacker was, heeft hij de camping en avondmaal betaald. En neen het is genen rare ;-). We zijn op dit moment onderweg naar Adelaide (nog 100 km verwijderd). Daar heb ik men volgende reis al klaarstaan. Ik vertrek donderdag naar Alice Springs in het midden van Australïe. Daarna ga ik naar Perth. Daar zal ik dan een maand of langer verblijven om te werken. Hoogstwaarschijnlijk ga ik daar een Van kopen.( Tenzij ik leuke mensen tegenkom om mee te reizen). IK ga blij zijn als ik terug in een stad ben , want dan kan ik eindelijk eens terug in een bed slapen en mijn kleren wassen.
ohja update: Ik zit nu in een hostel in Adelaide, maar ben echt enorm ziek. Ik heb voedselvergiftiging opgelopen. Diarree en zeer hoge koorts als gevolg. Hopelijk kan ik nog aan mijn trip in de woestijn beginnen aanstaande zaterdag;;

ZO, dit was het dan alweer beste volgelingen. Ga heen in vrede en de volgende blog mag u verwachten wanneer ik na een week in de woestijn weer internet vind.

trip: great ocean road deel 1

Woensdag ben ik aan mijn eerste trip begonnen: 2 weken om Phillip Island en the great ocean road te doen.

Ik doe deze trip met 3 andere Duitsers. Niet echt de types waarmee ik in het dagelijkse leven mee zou omgaan makom. Al bij al vallen ze nog mee. Het is moeilijker dan ik dacht om mensen met transport te vinden. Mischien moet ik dan toch zelf vervoer kopen. (Liefste mama ik mis u en ik zie u heel graag. Kan je mij 2000 euro lenen aub?). Anyhow, nu zijn we dag 3 om 8 uur smorgens (waarom zo vroeg vertel ik later wel).

Phillip Island was heel mooi, maar daar blijftt dan ook bij. IK heb de Pinguin parade gezien. Dit is wanneer alle pinguins uit het water komen en naar hun nest gaan in de  duinen om hun kleintjes te voeden.  21 dollar entrance was wel veel te veel voor dit... Ook mochten we geen foto's nemen, maar ik zou mezelf niet geweest zijn moest ik geluisterd hebben. Dus je kan er enkele vinden in de fotomap. Daarna terug gaan slapen in Melbourne voor 1 nacht bij 2 crazy australians. Kapot, maar toch nog een stapke gaan zetten met die 2 mannen. DIk feest, goe geamuseerd.

Dag 2: Vertrek naar Great ocean road: Kheb mezelf een vislijn gekocht, maar kem geen FLAUW idee hoe da werkt( Jan, als ge dees leest we moete is skype ;-)). Verder veel te laat vertrokken dus kwamen pas aan aan een eerste bestemming tegen 7. Lekker illegaal kamperen( boetes tot 120 dollar) en beginnen kokerellen. Spaghetti a la Drieze me goe veel look stond opt menu.  We waren nog maar 5 min aan het kaarten en de andere tafel zat al vol me 'possums', van die beesten, half rat, half konijn of zoiets. Wa foto's gepakt.
Maar dan begon wat echt één van mijn meest memorabele avonden is geworden. Ik keek al uit naar mijn eerste keer slapen in de tent van mijn nonkel. Allemaal geen probleem. Handige Harry ( woordspeling voor wie het begrijpt in de familie) als ik ben sta da ding natuurlijk recht in een paar minuten. Begint da hier te stortregenen, dacht dak ging verzuipen in mijn eigen tent. Chance da die waterdicht is. ALs dat nog niet erg genoeg was, dacht ik da ik aan het slapen was in het midden van een dierentuin. Niet zacht met krekels zoals je in de provance kan verwachten, maar gekrijs van weet ik veel wa heel de nacht door. Soms stoppen ze en dan begin je half te slapen, beginnen ze terug. Ook zat er één of ander creepy beest recht boven men tent de film 'The Ring' na te doen. Heel leuk dus in the middle of nowhere in uw miniscuul tentje. Met andere woorden: ik heb misschien 2 uur geslapen. Van pure miserie om 7 opgestaan. Mor tkan me nu al nimeer schelen want de zon schijnt en ik ga gewoon verder pitten opt strand.
 Tot de volgende voor weer een fantastische aflevering van Aussie Drieze

blog 1

Hi people, sorry da het zo lang heeft geduurd, maar hier is is mijn eerste blog van in australie.
Na het zeer ontroerende afscheid van de familie  en vriendjes Robin en Toon ben ik vertrokken op wat mijn big walkabout zou moeten worden. Stopover in London (met een prachtig zicht op London city) waar ik Fish & Chips is geprobeerd. Ik heb verder een zeer goede vlucht gehad, zo veel mogelijk geslapen zodat ik wat tegen de jetlag zou kunnen (maar het heeft niet echt geholpen).


Ik ben aangekomen in Melbourne airport rond een uur of 7 smorgens local time. Heb geen controle gehad dus had veel geluk. Voorbereid als ik was, had ik geen flauw idee waar ik naartoe moest gaan of hoe ik in de stad moest geraken. Daar heb ik mijn eerste travelpartner ontmoet. Alejandro, een Argentijn die net van Indonesië kwam. Met hem heb ik de eerste dag wat de stad verkend en wat rondgelopen.
Stad Melbourne is zo groot!!! Ik had nog nooit een 'skyscraper' gezien dus was wel wat overdonderend. De stad is ook super groot. Er wonen 5 miljoen mensen in deze stad. 40% van de bevolking van Australië woont in Melbourne. Veel te zien dus.

ROnd 7 ben ik naar mijn contactpersoon van Couchsurfing gegaan in Hopestreet in West Brunswick. Dat is een 'suburb' in Melbourne. Tegen dat ik daar aankwam , was ik zo moe dat ik na het voorstellen van mezelf meteen ben gaan slapen. De eerste dagen heb ik men host niet veel gezien omdat hij veel werken moet.
Ik heb dan de volgende dag afgesproken met Alejandro en hebben zo terug wat de stad verkend. Ben in de ochtend met een housemate ook naar de Victoria market geweest. Je moet gewoon een marginale grote Leuvense markt voorstellen vol met versi voedsel en  jeeen Ikea grote overderkte  marktplaats met kleding en Aussie accessoires .Daar hebben we in de 'State Libary' Rebecca ontmoet. Een Duits meisje die al 9 maand in Australië rondtrekt. Met haar heb ik de volgende dag opgetrokken en zijn we naar het grote park geweest waar we wat hebben gechilld.



Als de verhaallijn niet 100% klopt, forgive me ma ik heb het geheugen van ne vis. Dus dan ben ik voor de eerste keer (omdat ik toen wat over de jetlag was) gaan feesten in Melbourne. De going-outscene is heel divers en er is voor ieder wat wils. Zijn naar een club revolver geweest en het was er heel plezant. Veel gedanst, geamuseerd, ... Whatever ;-).

Dag erna naar het Boomba festival geweest waar er een waterski contest was.  dan naar de wijk 'Fitzroy' gegaan waar het volstaat met kleine winkeltjes, outlets, bars en allerhande kleine marktjes. IN de evening had men housemate een party bij zijn mates waar ik dan naarote ben gegaan en waar we zelf met een stuk of 9 man pizza hebben gemaakt. rond 3 menne nest in want had vandaag (zondag 11 maart) een trip voor de boeg dat een meisje dat ik hier kende voor mij in elkaar had geknutseld.

We zijn naar de grootste berg gereden ( pakt 60 km uit Melbourne City, da vinden ze hier dus totaal ni ver...) En daar van het landschap genoten met picknick en dergelijke. Ook ben ik verplicht van geworden van het Australische football team 'The Kangaroos'. Was een super leuke namiddag. Helaas moest ze gaan werken tegen 5 en ben ik afgezakt naar de wijk St. Kilda. Kunt het beetje vergelijken met Marseille ofzo. Had daar met Alejandro afgesproken en hebben wat de beachside verkend, gegeten voor 12 dollars( wa daar dus kei cheap is). Ohja het leven is hier verschrikkelijk duur. Ik heb zeker al 250 dollar of meer uitgegeven op 5 dagen en ik ben nog ni eens op trip geweest. Ik was in een winkel en die bastards vroeger 18 dollar (16 euro) voor ne stomme zonnecrème. Goe zot da ik da daar dus aan geef( met het gevolg dak nu dus verbrand ben).

DUsss, daarna bij de housemates van Alejandro gaan 'hangen'. Ik kom daar aan, paleis van een huis, marginaal groot. Blijkbaar is diene maat van hem iemand da bij een topploeg speelt in Aussie Football. Beetje gezeverd me wa man over reizen, de teloorgang van de westerse wereld, geloofsperikelen en hoe da het leven beïnvloed,...  Anyway, interessante dag, maarrrr het leukste moet nog komen ;-). Ik vertrek daar dus met de tram. Stopt da ding in the middle of nowhere. Twas zondag, compleet vergeten, die rijdt maar halfwege. Sta ik daar, 20 km van mijn verblijfplaats. Komt daar een Franse schone af en pakken samen de taxi. Het jaar da ik Frans sprak op werk in Brussel komt eindelijk van pas. M. a. w. , morgen gaan we samen iets eten in Melbourne city en samen wat dingen bezoeken.

Whats the game plan?
Wel, ik verander 5 keer per dag van gedacht, impulsieve mens als ik ben. Maar het voorlopige plan is: Mensen met wagen zoeken die naar Adelaide gaan. Daar ga ik the great ocean road doen. Naar het schijnt heeft dat stuk prachtige stranden. Daarna paar daagjes Adelaide (nat schijnt niks speciaals). ZO ga ik door naar Ayers Rock. Daarna naar Perth. Daar zal ik wss ook even blijven. Mijn schoonzus zit daar en misschien de vriend van mijn zus ook als ik er op tijd nog ben. Duss dan zien we wel hoe het verder loopt.
Voila, vrij veel gedaan de eerste 5 dagen dus. Ik dacht dat ik vaak alleen ging zijn, maar eigenlijk ben ik nog geen dag alleen geweest. Super ervaring tot nu toe. Het verloren gevoel dat ik had in het begin is toch wel weg. Je leert hier zo makkelijk nieuwe mensen kennen. Tot binnen een week ofzo voor een andere update (de mama zal wel terug beginnen vragen achter nieuws). Fotos kan je vinden in de link rechts van deze blog.

greetz Drieze

Australia -1:
Komt enorm dichttbij: Ik besef het precies nog niet dat ik binnen 24 uur goed en wel op het vliegtuig zit richting Melbourne. Ik reis via Brussel naar Londen. Dan Londen via een stop in Singapore naar Melbourne. Ik kom daar aan op woensdag 7 Maart rond 7 uur 'smorgens.

Ik heb een weekje Melbourne gepland. Misschien dat ik er 2 van maak om echt alles daar gezien te hebben. Doordat er overstromingen zijn, weet ik nog niet of ik direct richting Sydney of Canberra ga. De kans is er, indien ik medereizigers vind, ik eerst naar de Uluru rots ga in het midden van Australië. Maarr, dat zien we dan wel.

Bedankt aan degene die naar het afscheidsfeestje zijn gekomen. Indien jullie je vervelen in het saaie Belgenland, kom gerust een paar weken of langer af en geniet mee van al het moois wat Australië te bieden heeft.

Enkele foto's kan je vinden op men FB profiel of via de link op de blog

Everyday I'm shuffelin'